Danıştay 3. Daire Vergi Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 3. Daire E.2023/8249 K.2025/4878
Özet: (1) İşbu istinaf davası, TÜBİTAK Bilimsel Araştırma Vakfı’nın 2017 yılı gelir vergisi ve geçici vergi alacaklarının yanı sıra, yasa dışı bahis ve sahte fatura düzenleme iddialarının temelinde yatan vergi tekniği raporuna dayanarak ödenmiş üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılmasını talep ediyor. (2) Mahkeme, vergi tekniği raporundaki bulguların haklı olduğunu, ancak geçici verginin yalnızca bir kat vergi ziyaı cezasının kesilebileceğini ve diğer iki kat cezanın kaldırılmaması gerektiğini hükmederek istintafın reddini işler.
T.C. DANIŞTAY ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2023/8249
Karar No: 2025/4878
TEMYİZ EDENLER: 1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü ...
VEKİLİ: Av. ...
2-(DAVACI) ...
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına,... Limited Şirketi'ne ait sahte faturaların adi ortaklık şeklinde komisyon karşılığı düzenlendiği ve yasa dışı bahis oynatıldığı yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararlarına dayanılarak 2017 yılı için re’sen salınan gelir vergisi, aynı yılın Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül ve Kasım-Aralık dönemleri için re’sen salınan geçici vergi ile bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... Limited Şirketi hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda yer alan saptamalardan, komisyon karşılığında piyasaya sahte belge düzenlemek ve yasa dışı bahis oynatılması amacı ile devralındığı, ilişkili şirketler dışında herhangi bir ilişiği olmayan ve mükellefiyet kaydı bulunan gerçek/tüzel kişilere bahsi geçen şirket tarafından komisyon karşılığı sahte belge düzenlendiği, mükellefiyet kaydı olmayan farklı şahıslar tarafından transfer edilen paraların bahis oynanması amacıyla transfer edildiği, söz konusu faaliyetlerin bir organizasyon dahilinde yürütüldüğü, davacının da bu firma ile birlikte hareket ettiği kanaatine varıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği, 2010 yılına ait olup 2015 yılında ilanen tebliğ edilerek kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrür uygulamasına esas alınabilmesi mümkün olmakla birlikte 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde 7338 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle, tekerrür hükümleri uyarınca artırılacak tutarın, tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolunda getirilen lehe düzenleme dikkate alındığında, vergi ziyaı cezasının ancak tekerrüre esas alınan ceza tutarı olan 53,63-TL kadar artırılabileceği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi kaldırılmış, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası bir kata indirilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı azaltılmış, taraflar lehine karşılıklı olarak vekalet ücretine hükmedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının; vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmının 53,63-TL'ye kadarki bölümü yönünden davanın reddi dışındaki hüküm fıkralarına yöneltilen istinaf başvuruları sözü edilen hüküm fıkralarının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.
Tekerrürün dayanağı olan cezanın 2010 yılının Temmuz dönemine ilişkin olduğu ve 2015 yılında ilanen tebliğ edilerek kesinleştirildiği bildirilmiş ise de bu cezaya ait ihbarnamenin ilanen tebliği öncesinde davacının bilinen adreslerinde tebliğ edilemediğine dair evrakının dosyaya sunulmadığı dolayısıyla usulüne uygun şekilde kesinleştirildiği hususunun davalı idare tarafından ortaya konulamadığı anlaşıldığından, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılmasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararının, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan kısmının 53,63-TL kadar olan bölümü yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davacı istinaf başvurusu kabul edilerek ilgili hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmının belirtilen bölümü kaldırılmış, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmiş, daha önce davalı idare vekili lehine vekalet ücretine hükmedildiğinden bu hususta yeniden hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:
Davalı idare tarafından, 213 sayılı Kanun'un 339. maddesindeki hüküm gözetilerek vergi ziyaı cezasının artırımlı olarak uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
Davacı tarafından, bahsi geçen şirketle herhangi bir bağının bulunmadığı, şirkette ortak yahut müdür olmadığı, kendisi hakkında para gönderme yahut çekme tespiti yapılmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemine konu kararın davalı idare vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE
GEREKÇE:
MADDİ
OLAY:
Davacı adına, adi ortaklık şeklinde komisyon karşılığı düzenlendiği ve yasa dışı bahis oynatıldığı yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararlarına dayanılarak yapılan tarhiyatın kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi kaldırılmış, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası bir kata indirilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı azaltılmış, taraflar lehine karşılıklı olarak vekalet ücretine hükmedilmiştir.
Bu karara yöneltilen istinaf başvurularını inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; vergi ziyaı cezasının 53,63-TL kadar olan bölümü kaldırılmış, diğer hüküm fıkralarına yöneltilen istinaf başvuruları reddedilmiş, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmiş, daha önce davalı idare vekili lehine vekalet ücretine hükmedildiğinden bu hususta yeniden hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına karar verilmiştir.
İLGİLİ MEVZUAT:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 24. maddesinin (f) bendinde, kararlarda yargılama giderleri ve hangi tarafa yükletildiğinin belirtileceği; 31. maddesinde, yargılama giderleri hususunda Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı kurala bağlanmış olup anılan madde ile atıfta bulunulan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Yargılama giderlerinin kapsamı" başlıklı 323. maddesinin (ğ) bendinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti yargılama giderleri arasında sayılmış; 326. maddesinin (1) numaralı fıkrasında, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği; 332. maddesinde de yargılama giderlerine mahkemece re'sen hükmedileceği kurala bağlanmıştır.
2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde temyiz incelemesi sonunda Danıştayın kararı hukuka uygun bulursa onayacağı, (b) bendinde ise kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hüküm altına alınmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Temyiz istemlerine konu edilen kararın, tarhiyata ilişkin hüküm fıkraları aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.
Temyize konu kararın vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasına gelince;
Yargılama süreci tamamlanmak suretiyle gelinen aşamada, dava kısmen kabul kısmen ret ile sonuçlanmış olup taraflar lehine vekâlet ücretine hükmedildiği halde Bölge İdare Mahkemesince verilen istinaf kararında davacı lehine mükerrer vekâlet ücreti ödenmesine sebep olacak şekilde yeniden vekâlet ücretine hükmedilmesi usul hükümlerine uygun düşmemiştir.
Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının hüküm fıkrasında yer alan "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 5.500,00-TL avukatlık ücretinin davalı idareden alınarak davacı tarafa verilmesine" ibaresinin kaldırılması suretiyle kararın vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrası yönünden düzeltilerek onanması gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idare temyiz isteminin kısmen reddine, davacı temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının, tarhiyata ilişkin hüküm fıkralarının ONANMASINA,
3. Kararın; vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasının, yukarıda belirtildiği şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
4. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu harç alınmasına,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 26/11/2025 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY:
Çoğunluk görüşünde yer verilen vekalet ücretine ilişkin hukuki değerlendirme ile kararın bu husustaki hüküm fıkrasının bozulması gerektiği görüşüyle, kararın düzeltilerek onanması yönündeki bu kısmına katılmıyorum.
Esas No: 2023/8249
Karar No: 2025/4878
TEMYİZ EDENLER: 1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü ...
VEKİLİ: Av. ...
2-(DAVACI) ...
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına,... Limited Şirketi'ne ait sahte faturaların adi ortaklık şeklinde komisyon karşılığı düzenlendiği ve yasa dışı bahis oynatıldığı yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararlarına dayanılarak 2017 yılı için re’sen salınan gelir vergisi, aynı yılın Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül ve Kasım-Aralık dönemleri için re’sen salınan geçici vergi ile bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... Limited Şirketi hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda yer alan saptamalardan, komisyon karşılığında piyasaya sahte belge düzenlemek ve yasa dışı bahis oynatılması amacı ile devralındığı, ilişkili şirketler dışında herhangi bir ilişiği olmayan ve mükellefiyet kaydı bulunan gerçek/tüzel kişilere bahsi geçen şirket tarafından komisyon karşılığı sahte belge düzenlendiği, mükellefiyet kaydı olmayan farklı şahıslar tarafından transfer edilen paraların bahis oynanması amacıyla transfer edildiği, söz konusu faaliyetlerin bir organizasyon dahilinde yürütüldüğü, davacının da bu firma ile birlikte hareket ettiği kanaatine varıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği, 2010 yılına ait olup 2015 yılında ilanen tebliğ edilerek kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrür uygulamasına esas alınabilmesi mümkün olmakla birlikte 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde 7338 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle, tekerrür hükümleri uyarınca artırılacak tutarın, tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolunda getirilen lehe düzenleme dikkate alındığında, vergi ziyaı cezasının ancak tekerrüre esas alınan ceza tutarı olan 53,63-TL kadar artırılabileceği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi kaldırılmış, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası bir kata indirilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı azaltılmış, taraflar lehine karşılıklı olarak vekalet ücretine hükmedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının; vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmının 53,63-TL'ye kadarki bölümü yönünden davanın reddi dışındaki hüküm fıkralarına yöneltilen istinaf başvuruları sözü edilen hüküm fıkralarının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.
Tekerrürün dayanağı olan cezanın 2010 yılının Temmuz dönemine ilişkin olduğu ve 2015 yılında ilanen tebliğ edilerek kesinleştirildiği bildirilmiş ise de bu cezaya ait ihbarnamenin ilanen tebliği öncesinde davacının bilinen adreslerinde tebliğ edilemediğine dair evrakının dosyaya sunulmadığı dolayısıyla usulüne uygun şekilde kesinleştirildiği hususunun davalı idare tarafından ortaya konulamadığı anlaşıldığından, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılmasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararının, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan kısmının 53,63-TL kadar olan bölümü yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davacı istinaf başvurusu kabul edilerek ilgili hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmının belirtilen bölümü kaldırılmış, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmiş, daha önce davalı idare vekili lehine vekalet ücretine hükmedildiğinden bu hususta yeniden hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:
Davalı idare tarafından, 213 sayılı Kanun'un 339. maddesindeki hüküm gözetilerek vergi ziyaı cezasının artırımlı olarak uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
Davacı tarafından, bahsi geçen şirketle herhangi bir bağının bulunmadığı, şirkette ortak yahut müdür olmadığı, kendisi hakkında para gönderme yahut çekme tespiti yapılmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemine konu kararın davalı idare vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE
GEREKÇE:
MADDİ
OLAY:
Davacı adına, adi ortaklık şeklinde komisyon karşılığı düzenlendiği ve yasa dışı bahis oynatıldığı yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararlarına dayanılarak yapılan tarhiyatın kaldırılması istemiyle dava açılmıştır.
... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi kaldırılmış, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası bir kata indirilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı azaltılmış, taraflar lehine karşılıklı olarak vekalet ücretine hükmedilmiştir.
Bu karara yöneltilen istinaf başvurularını inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; vergi ziyaı cezasının 53,63-TL kadar olan bölümü kaldırılmış, diğer hüküm fıkralarına yöneltilen istinaf başvuruları reddedilmiş, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmiş, daha önce davalı idare vekili lehine vekalet ücretine hükmedildiğinden bu hususta yeniden hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına karar verilmiştir.
İLGİLİ MEVZUAT:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 24. maddesinin (f) bendinde, kararlarda yargılama giderleri ve hangi tarafa yükletildiğinin belirtileceği; 31. maddesinde, yargılama giderleri hususunda Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı kurala bağlanmış olup anılan madde ile atıfta bulunulan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Yargılama giderlerinin kapsamı" başlıklı 323. maddesinin (ğ) bendinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti yargılama giderleri arasında sayılmış; 326. maddesinin (1) numaralı fıkrasında, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği; 332. maddesinde de yargılama giderlerine mahkemece re'sen hükmedileceği kurala bağlanmıştır.
2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde temyiz incelemesi sonunda Danıştayın kararı hukuka uygun bulursa onayacağı, (b) bendinde ise kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hüküm altına alınmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Temyiz istemlerine konu edilen kararın, tarhiyata ilişkin hüküm fıkraları aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.
Temyize konu kararın vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasına gelince;
Yargılama süreci tamamlanmak suretiyle gelinen aşamada, dava kısmen kabul kısmen ret ile sonuçlanmış olup taraflar lehine vekâlet ücretine hükmedildiği halde Bölge İdare Mahkemesince verilen istinaf kararında davacı lehine mükerrer vekâlet ücreti ödenmesine sebep olacak şekilde yeniden vekâlet ücretine hükmedilmesi usul hükümlerine uygun düşmemiştir.
Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının hüküm fıkrasında yer alan "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 5.500,00-TL avukatlık ücretinin davalı idareden alınarak davacı tarafa verilmesine" ibaresinin kaldırılması suretiyle kararın vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrası yönünden düzeltilerek onanması gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idare temyiz isteminin kısmen reddine, davacı temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının, tarhiyata ilişkin hüküm fıkralarının ONANMASINA,
3. Kararın; vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasının, yukarıda belirtildiği şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
4. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu harç alınmasına,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 26/11/2025 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY:
Çoğunluk görüşünde yer verilen vekalet ücretine ilişkin hukuki değerlendirme ile kararın bu husustaki hüküm fıkrasının bozulması gerektiği görüşüyle, kararın düzeltilerek onanması yönündeki bu kısmına katılmıyorum.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.