Danıştay3. DaireVergi Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 3. Daire E.2022/963 K.2024/5730
Özet: Uyuşmazlık, 2017 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde vergiye uyumlu mükellef olarak tanınan davacının, vergi indiriminden yararlanıp yaramaması ve buna ilişkin vergi ödemelerinin uygunluğu üzerine kurulmuştur. Mahkeme, davacının vergiye uyumlu mükellef olduğuna karar verip, temyiz usulünün reddine, vergi dava dairesi kararının onaylanmasına ve kararı kesinleştirerek dosyanın ilgili birimlere iletilmesine hükmedmiştir.
T.C. DANIŞTAYÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2022/963
Karar No: 2024/5730
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacının, 2017 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indiriminden yararlandırılmasının ardından, davalı idarece söz konusu indirimden faydalandırılmaması gerektiğinin tespit edildiğinden bahisle sözü edilen maddenin dördüncü fıkrası uyarınca adına re'sen salınan kurumlar vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde belirtilen vergiye uyumlu mükellefler düzenlemesine istinaden, davacının yıllık kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden hesaplanan verginin %5'ini, ödenmesi gereken kurumlar vergisi tutarından indirme hakkının tanındığı, ancak daha sonradan yapılan kontroller sonucunda ... Konakları Projesi İşi Ortaklığının 2015 yılının Ocak dönemine ilişkin vergi borçlarını vadesinden sonra ödendiğinin tespit edilmesi nedeniyle davacının söz konusu istisnadan yararlanmaması gerektiğinden bahisle dava konusu tarhiyatın yapıldığı olayda, davacı şirketin 2017 yılından önceki iki yılda da beyannamelerini kanuni süresi içerisinde vererek tahakkuk eden vergileri de yine kanuni süresi içerisinde ödediği ve bu dönemlere ait ödenecek herhangi bir vergi borcunun bulunmadığı anlaşılmış olup davacının tüm şartları sağladığı ve vergiye uyumlu mükellefler kapsamında olduğu görüldüğünden, ... Konakları Projesi İşi Ortaklığı vergi borçlarını vadesinden sonra ödediğinin tespit edildiğinden bahisle söz konusu adi ortaklığa ait vergi borçlarının geç ödenmesinden davacı şirketin sorumlu tutulması kanunen mümkün bulunmadığından dava konusu vergide hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle vergi kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi müessesesinden yararlanma şartını sağlamadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi müessesesinden yararlanma şartlarını sağladığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 07/11/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2022/963
Karar No: 2024/5730
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacının, 2017 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indiriminden yararlandırılmasının ardından, davalı idarece söz konusu indirimden faydalandırılmaması gerektiğinin tespit edildiğinden bahisle sözü edilen maddenin dördüncü fıkrası uyarınca adına re'sen salınan kurumlar vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde belirtilen vergiye uyumlu mükellefler düzenlemesine istinaden, davacının yıllık kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden hesaplanan verginin %5'ini, ödenmesi gereken kurumlar vergisi tutarından indirme hakkının tanındığı, ancak daha sonradan yapılan kontroller sonucunda ... Konakları Projesi İşi Ortaklığının 2015 yılının Ocak dönemine ilişkin vergi borçlarını vadesinden sonra ödendiğinin tespit edilmesi nedeniyle davacının söz konusu istisnadan yararlanmaması gerektiğinden bahisle dava konusu tarhiyatın yapıldığı olayda, davacı şirketin 2017 yılından önceki iki yılda da beyannamelerini kanuni süresi içerisinde vererek tahakkuk eden vergileri de yine kanuni süresi içerisinde ödediği ve bu dönemlere ait ödenecek herhangi bir vergi borcunun bulunmadığı anlaşılmış olup davacının tüm şartları sağladığı ve vergiye uyumlu mükellefler kapsamında olduğu görüldüğünden, ... Konakları Projesi İşi Ortaklığı vergi borçlarını vadesinden sonra ödediğinin tespit edildiğinden bahisle söz konusu adi ortaklığa ait vergi borçlarının geç ödenmesinden davacı şirketin sorumlu tutulması kanunen mümkün bulunmadığından dava konusu vergide hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle vergi kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi müessesesinden yararlanma şartını sağlamadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi müessesesinden yararlanma şartlarını sağladığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 07/11/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.