Danıştay3. Daireİdare Hukuku
Danıştay 3. Daire E.2022/582 K.2024/5804
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2022/582
Karar No : 2024/5804
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
**VEKİLİ:** Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Aksesuar İmalat Sanayi Ticaret Limited Şirketi
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:.../..., K:.../... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından süresinden sonra verilen 2018 yılının Temmuz-Eylül dönemine ait geçici vergi beyannamesi ile Ekim ila Aralık dönemlerine ait muhtasar beyannameler üzerinden tahakkuk eden vergilere bağlı olarak tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Verginin süresinden sonra tahakkuk ettirilmesi nedeniyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 344. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yüzde elli oranında kesilen vergi ziyaı cezasının hukuka uygun olduğu, Mahkemelerince verilen ara kararı üzerine davalı idarece tekerrüre dayanak olabilecek herhangi bir ihbarnamenin dava dosyasına sunulmadığı dikkate alındığında, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılmasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle vergi ziyaı cezaları yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ise kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu değinilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.
Davalı idarenin avukat aracılığıyla temsil edildiği davada, davanın kısmen reddine karar verildiği halde, idare lehine vekalet ücretine hükmedilmediği anlaşıldığından Vergi Mahkemesi kararının, vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu kabul edilerek davalı idare lehine 2.270,00 TL vekalet ücreti hükmedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 11/11/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2022/582
Karar No : 2024/5804
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
**VEKİLİ:** Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Aksesuar İmalat Sanayi Ticaret Limited Şirketi
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:.../..., K:.../... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından süresinden sonra verilen 2018 yılının Temmuz-Eylül dönemine ait geçici vergi beyannamesi ile Ekim ila Aralık dönemlerine ait muhtasar beyannameler üzerinden tahakkuk eden vergilere bağlı olarak tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Verginin süresinden sonra tahakkuk ettirilmesi nedeniyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 344. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yüzde elli oranında kesilen vergi ziyaı cezasının hukuka uygun olduğu, Mahkemelerince verilen ara kararı üzerine davalı idarece tekerrüre dayanak olabilecek herhangi bir ihbarnamenin dava dosyasına sunulmadığı dikkate alındığında, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılmasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle vergi ziyaı cezaları yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ise kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu değinilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.
Davalı idarenin avukat aracılığıyla temsil edildiği davada, davanın kısmen reddine karar verildiği halde, idare lehine vekalet ücretine hükmedilmediği anlaşıldığından Vergi Mahkemesi kararının, vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu kabul edilerek davalı idare lehine 2.270,00 TL vekalet ücreti hükmedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 11/11/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.